The route is located in Rjúpnahjalli, at the outermost part of Brynjudalur. Immediately after the bridge over the river Brynjudalsá, park the car by a locked gate on the right side of the Hvalfjörður road (47). From there, walk along the road and head toward the route whenever it seems suitable (see overview image). This will take about 25 minutes.

Grading and Difficulty

The route is on the easier side. It consists of several steps—particularly the first one—which could be classified as slightly harder than WI3. However, because these steps are short, we don’t want to assign a higher grade. As always, the grade may increase slightly depending on the conditions at any given time.

Pitch Breakdown

The route is climbed in two pitches:

• Pitch 1: Starts with decent climbing that transitions into a scramble, eventually becoming an “ice walk” until reaching the ice sheet where the second pitch begins.

• Pitch 2: Climbed for about 30 meters before an anchor was made where the ice began to thin out.

Descent: This setup works well because you can rappel most of the route with two 60-meter ropes. You then only need to scramble down the slope on the right side of the final step (where the climb began). In this context we are using “right” from the viewpoint of the descending party (skier’s right).

The Story Behind the Climb

During the first ascent, this route was chosen because the weather in the southwest corner of Iceland was “snælduvitlaust” (totally insane). The climbers drove past two cars in Mosfellsbær that had slid off the road in a whiteout blizzard. They didn’t stop, however, as it was deemed absolutely essential to get a good climb in that day.

Based on the wind direction, they calculated there would be shelter on the northern side of Brynjudalur, which proved to be exactly right. It was a lovely day in the valley while the gale-force winds battered everyone else. Consequently, the route was named Skjól (Shelter). Another reason for the climb was to add yet another route to Brynjudalur so that “Freysi” would have plenty to do in his quest to climb every route in the valley.

FA: Halldór Fannar and Ágúst Kristján Steinarrsson, January 6, 2025.

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

E9

WI6- M7

100 m

Línan lengst til hægri í hamrinum þar sem einhver ís að ráði myndast. Ísinn virðist þó ná sárasjaldan og illa að tengjast saman, svo leiðin krefst yfirleitt einhvers blandaðs klifurs. Í frumferð var farið upp með hægri hluta íssins og í þurra hlutanum var klifrað eftir stórum flögum. Flögurnar eru ansi mikilvægar fyrir klifrið og tryggingar (fyrst og fremst hunda/spectrur), en nokkuð lausar og brothættar. Hins vegar virðast þær tolla vel í frosti, svo þessi leið hentar líklega ekki sérlega vel til mixklifurs í hláku. Eftir tæplega 10 m blandað klifur taka við nokkrar brattar hreyfingar upp í neðstu kerti efri hlutans, hvaðan tekur við lóðréttur ís upp á syllu. Fyrri spönn er rúmir 50 m, seinni spönn er jafn löng en öllu auðveldari, yfirleitt um WI3-4 og skipt upp af stuttri snjóbrekku.

FF Sigurður A. Richter & Matteo Meucci, jan 2026

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

F11

Mjó, formfögur lína sem myndast sjaldan, á milli Shooters og Við fjöruborðið.

FF Sigurður A. Richter & Matteo Meucci, jan 2026

Leið upp á Efri Súlu, milli Stöðvarfjarðar og Breiðdalsvíkur. Neðri Súla er, eftir því sem best er vitað, ófarin en er eitthvað lítillega erfiðari en sú efri.

Grein um frumferð upp á Efri Súlu birtist í sunnudagsblaði Tímanns 21. nóvember 1971 þar sem uppferðinni er lýst. Í stuttu máli fara þeir Ævar og Reynir þarna upp og niður án alls klettaklifurbúnaðar og gera það með því að stökkva á milli snasa, moka út spor í bergið og fleira skrautlegt. Á toppnum reistu þeir vörðu og settu flösku með nöfnunum sínum inn í hana. Skemmtileg frásögn af miklu ævintýri þeirra félaga.

Mögulegt er að ferðin 1971 hafi ekki verið frumferð því að saga gekk um í sveitinni að þarna hefði einhver farið upp fyrir mörgum árum:

“Þess skal getið að við athuguðum, hvort við sæum þess einhver merki, að menn hefðu áður farið þessa leið eða komizt á tindinn, því sumir segja, að það hafi einn maður gert fyrir mörgum árum. En ekkert sáum við…” Continue reading →

Áberandi lína í SV-hlið Njörfafells sem sést frá þjóðveginum. 70m WI4

FF: Rory Harrison og Mery Gonzalez Tejada, 14.1.26.

Leið upp fossinn við bæinn Foss í Hrunamannahreppi

Léttari vinstra megin, WI 2 en hægt að fara WI 3 útgáfur ef bröttustu kaflarnir eru valdir.

FF: Óþekkt

Græn lína á mynd

WI 5 30m

FF: Ívar F. Finnbogason & Höskuldur Tryggvason 15.01.2026

Fjólublá lína á mynd

WI 4+ 30m

FF: Ívar F. Finnbogason & Höskuldur Tryggvason 15.01.2026

WI 2

Above Hrísabrekka on the south side of Skarðsheiði.

FF: Valdimar Harðarson Steffensen og Matti 10. janúar 2026

50m. Pretty wide and obvious ice fall south of Sægreifinn. It offers wide variety of difficultie to climb. First 35 meters are WI 3/WI 3+. Finally there is a 15 meters tall WI 4 part that end on the top edge. It is possible to to a WI 3+ variation of the top if you climb to the far left/south.

If the route is climbed in two pitches, with a belay for the final part it is possible to put up an anchor about 30-40m to the south west from the top edge.

Has possibly been climbed before. FF. Jóhann Garðar Þorbjörnsson and Eugene Glibin, 9 January 2025.

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

AD, AI3, 45°-60°, 240m

Farið yfir jaðarsprungu Hnjúksinis og upp í brattar snjóbrekkur vinstra megin við klettavegginn. Þaðan er klifrað upp og til hægri í átt að hryggnum upp snjóbrekkur og nokkur höft. Klifrið verður brattara í seinni hlutanum þegar klifrað er upp hrygg eða rif sem leiðir út á brún suðurveggjarins. Þaðan upp nokkur stutt en brött höft og upp á góða öxl. Frá öxlinni er gengið upp á topp. Tryggt með skrúfum, snjóakkerum og spectrum.

Skemmtilegur valkostur fyrir þá sem vilja smá fjallamennskuendi á hnjúksferð.

FF.: Árni Stefán Haldorsen og Sveinn Friðrik Eydal Sveinsson, 7. júní 2025

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

D/D+, WI3+, AI3, M3, 55-75°, 450m

Leiðin byrjar á snjóhrygg sem leiðir inn á Norðaustur hrygg Þuríðartinds. Sá hryggur/veggur er klifinn upp í nokkrum blönduðum spönnum á snjó, ís og klettum. Það eru nokkur brattari höft í þessum spönnum en vel tryggð með ísskrúfum. Ofarlega á veggnum er val um tvær kverkar og við fórum þá vinstri sem er brattari en hún virðist að neðan. Þaðan er klifrað þar til toppur hryggsins rís upp í brothættum turni. Þá er farið yfir litla öxl til vinstri (til Suðurs) og hliðrað fram hjá turninum og upp lítinn foss og snjóbrekku á góðan stall. Af stallinum sést toppahryggurinn vel. Frá stallinum er  fyrsti hluti hryggjarins hnífbeittur og laus, öruggari leið er að niðurklifra um 20m kverk Sunnan megin á hryggnum niður í topp rennu sem er þar. Þaðan er brött snjóbrekka klifin aftur upp á hrygginn og hann svo eltur, ýmist á hryggnum eða rétt vinstra megin við hann í blönduðu klifri. Þessi hluti er ekki sérlega erfiður en alvarlegur, enda hryggurinn hvass og brattur og langt niður til beggja átta. Hryggurinn er samtals um 200m. Hryggurinn breytist í þægilegan snjóhrygg rétt neðan við toppinn þar sem leiðin endar (1741m).

FF.: Árni Stefán Haldorsen og Íris Ragnarsdóttir Pedersen, 19. apríl 2025

Aðkoma: Hvaða leið sem er á Öræfajökul, yfir Snæbreið og niður í Tjaldskarð eða um Breiðamerkurjökul að Hermannaskarði gengur. Þaðan er farið beint inn að Þuríðartind og gengið niður með Suðurhlíðinni og beint inn á snjóhrygginn og að upphafi leiðarinnar.

Niðurferð: Hefðbundna leiðin á Þuríðartind um Vesturvegginn gengin niður. Eftir að á hrygginn er komið er ekki mögulegt að flýja úr leiðinni til Suðurs (veggurinn neðan við snjóbrekkurnar er stór og lóðréttur) og líklega ekki betra til Norðurs.

Tryggingar: Var meiri tryggjanlegur ís í leiðinni en við bjuggumst við og allir brattari kaflar voru vel tryggðir. Eins og í öðrum leiðum í Öræfajökli þarf að hafa augun opin og jafnvel brjóta smá til að finna góðan ís. Snjóhæll og spectra komu að góðum notum. Við höfðum engar bergtryggingar, en bergið er mun betra en við reiknuðum með og lítill rakkur (amk hnetur og fleygar og litlir vinir) hefðu nýst vel og þá ekki bara sem sálfræðitryggingar í möl.

Nafn tindsins er líklega komið frá dönskum landmælingamönnum sem voru á ferð um landið í byrjun 20. aldar. Þuríður Runólfsdóttir var húsfreyja í Skaftafelli á þeim árum og var hópnum minnisstæð. Hún hafði víst bakað dásamlegar pönnukökur handa þeim í nesti og var tindurinn nefndur henni til heiðurs.

Leifur Örn Svavarsson tók myndina.

Route number 2 in the picture. Climb the corner on easy ground before committing to a steeper crux near the top. Climbed on the isalp ice climbing festival 2024.

~50 meters in length

FF. Kjartan Tindur Gunnarsson and Jay Borchard, 21.01.24

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Leið nr. 2

WI 4(-?)

★★★

75 m. Formfagur ísfoss fyrir miðju Hrafnsgili, vel rúm línulengd af viðvarandi 80° klifri, sé klifrað upp fossinn þar sem hann er hæstur. Lýsingin “Soft Óríon” var látin falla í frumferðinni (leið 2a).  Nokkrum vikum síðar klifruðu Halldór Fannar og Ágúst Kristján afbrigði 2b og höfðu orð á því að sú leið væri nær WI5, þar sem hún færi upp brattasta hluta fossins sem ekki var í aðstæðum þegar frumferð var farin.

FF: Sigurður A. Richter & Ólafur Þ. Kristinsson, 2024

Aðkoma: Fossinn er í Hrafnsgili í Hrafnkelsstaðabotni við vestanverða botn fjarðarins, áberandi stærsta gilinu á svæðinu. Sérstaklega þægileg aðkoma er að gilinu, hægt er annað hvort að leggja á bílastæði Skotfélags Snæfellsness, eða við brúnna yfir Hrafnsá. Gangurinn upp að og inn gilið er rétt rúmur 1 km á svo gott sem flötu.

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Leið nr. 3

20 m. Ef gengið er um 100 m eftir fallegu gilinu yfir Hrafnsfossi er komið að stuttum, breiðum ísklepra. Hverfur líklega undir skafl síðla vetrar.

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Leið nr 1

120 m. Mjög auðveld ísrás leiðir upp að um 50 m háum þriðju gráðu ísfossi sem skipt er upp af stuttum stalli. Fyrri hlutinn fennir í kaf snemma vetrar svo rásin verður þægileg uppgöngu, en getur líka skapað snjóflóðahættu.

Aðkoma: Leiðin er í Hrafnsgili í Hrafnkelsstaðabotni við vestanverða botn fjarðarins, áberandi stærsta gilinu á svæðinu. Sérstaklega þægileg aðkoma er að gilinu, hægt er annað hvort að leggja á bílastæði Skotfélags Snæfellsness, eða við brúnna yfir Hrafnsá. Gangurinn upp að og inn gilið er rétt rúmur 1 km á svo gott sem flötu.

FF: Ólafur Þ. Kristinsson & Sigurður A. Richter, 2024

Sorry, this entry is only available in Icelandic. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Fyrir ofan bæinn Gil á Kjalarnesi er Vallárgil. Í gilinu rennur lækur sem myndar oft góð íshöft sem hafa má meira gaman af en ætla mætti í fyrstu. Höfðu Ísalparar einmitt komist að sömu niðurstöðu árið 2008. En aldrei var leiðin skráð og engar myndir voru til.  Halldór og Ágúst voru búnir að keyra framhjá þessum ís í aðstæðum nokkrum sinnum en voru alltaf á leið í önnur verkefni. Svo kom þó að tímaþröng gerði þennan kost vænlegan og er því leiðin loksins skráð hér.

Aðkoma

Beygt af Þjóðvegi 1 við skilti sem vísar á bæinn Gil. Þessi vegur er keyrður framhjá bænum og svo beygt til hægri við fyrsta tækifæri (þetta er sýnt með seinni bláu örinni á kortinu). Sá slóði er keyrður að gilinu og síðasti hlutinn genginn (brotalína á korti).  Gangan tekur rúmlega 30 mínútur. Í fyrstu gæti virst að hún tæki skemmri tíma en eins og alltaf þá er ísinn fjærri en hugurinn vill halda.

Klifrið

Þrjú íshöft eru í gilinu að jafnaði. Þau tvö fyrri eru nálægt hvort öðru og því hentugt að klifra þau í einni spönn. Dugir að hafa 60m línu til þess. Síðasta haftið er nokkuð ofar og þarf því að ganga í gilinu til að komast að því.

Varðandi erfiðleika þá geta klifrar valið sér leiðir eftur hentugleik. Fyrsta haftið hefði verið hægt að klifra sem WI3+ en við kusum meiri áskorun, upp brattasta hlutann þar sem stígið var út á hangandi grýlukerti í lok leiðar. Sú leið mundi flokkast sem WI4 og kannski rúmlega það. Haft númer tvö var einnig farið þar sem ísinn var brattastur og mundi það flokkast sem WI4+. Síðasta haftið var í krefjandi aðstæðum þar sem stærðarinnar regnhlíf hafði myndast efst og engin leið upp nema undir og yfir regnhlífina. Það var mikið gaman, sérstaklega þar sem ísinn var sterkur og hélt þegar hælkrókur var tekinn til að komast upp. Þetta síðasta haft sem var okkar seinni spönn flokkast því sem WI5 einfaldlega útaf síðustu hreyfingunum. Að öðru leyti var sá hluti þægileg WI4 leið.

Heilt yfir er ferð í gilið góð skemmtun og ekki skemmir alpafílingurinn fyrir. Flestir ættu að geta fundið sér eitthvað við hæfi. Hugsanlega dregur úr skemmtun og erfiðleikum eftir því sem snjór hleðst í gilið. Kannski er heldur ekki skynsamlegt að klifra þarna í miklum snjó vegna hættu á flóði, en um það verður auðvitað hver að dæma fyrir sig.

Niðurferð

Líklega er hægt að finna niðurgönguleið í hlíðinni sunnan við gilið en við kusum að síga niður, enda höfðum við líka skilið eftir bakpoka okkar í gilinu. Þar sem við vorum bara með eina 60m línu þá þurftum við þrjár V-þræðingar til þess. Með tveimur 60m línum þá myndi fækka um eina þræðingu.

Route number 6 in the picture. A steep start leads to increasingly easier terrain. Originally done in three pitches and approximately 120m in length.

1. 50 meters, WI4
2. 40 meters, WI3
3. 30 meters, WI3

FF: Jay Borchard & Jillian Neve, 27.03.2023

N6 in the topos above route Hettusótt

At the end of the canyon there is another little waterfall

FF Bergur Sigurðarsson and Matteo Meucci   15m WI2 climbed on the 18 dec 2024