Route number A11.

Short vertical wall at the start but gets easier as you go higher.

FA: Matteo Meucci & Kristinn og Sigurjónsson, WI 4, 30m

Route number A10.

Nice arette with mixed climbing at the end.

FA: Matteo Meucci & Kristinn Sigurjónsson, February 2017, WI 3, 30m

Route number A9.

Nice line on a overhanging arete. Hard start leads up to an easy mid section and then to a steep final section.

FF: Bjartur Týr, Jón Gauti og Matteo, nóvember 2017, WI 4+, 35m

Route number A8.

Narrow line in a small gully.

FA: Jón Gauti, Matteo & Bjartur Týr, November 2017, WI 3, 30m

Route number A7.

Cool line in nice surroundings. Offers a harder variant up a pillar to the right og an easy mix route to the left that leads into easy ice climbing. The day it was climbed, two rarely spotted ice climbers were seen at the carpark.

FA: Bjartur Týr, Jónas G. & Mike Reid, December 2017, WI 4, 40m

Route number A5.

The route up the middle of the ice wall, that has the least resistance. Fun rock blocks at the start that offer some interesting moves.

FA: Mike Reid, Bjartur Týr & Jónas G. December 2017, WI 3, 35m

Route number A4.

Short an nice route. This area is often full of “umbrella” formation and this line weaves between them. Can probably be WI 3 if the umbrellas form in a different way.

FA: Jónas G. Bjartur Týr & Michael Reid, December 2017, WI 3+

Route number A1.

Easy ramp at the start that leads to a short but steep pillar at the top.

FA: Matteo Meucci, Bjartur Týr & Jón Gauti, November 2017, WI 4, 30m

Route number B3.

Middle route in the “Trinity” in the most eastern part of Kötlugróf. Beautiful and popular routes.

FA: Unknown, WI 4+, 30m

Leið númer 2 á mynd.

Er mjög svipaður og Vindmillan í erfiðleika (Í Vörðufelli), Byrjar bratt c.a 3-4m, verður svo smá stallað með bröttum köflum endar í bröttum ís upp að berg þaki.

FF: Óþekkt

Leið ofarlega og innarlega í suðurhluta Brynjudals

WI 3

Leið ofarlega og innarlega í suðurhluta Brynjudals

WI 4+

Leið ofarlega og innarlega í suðurhluta Brynjudals

WI 5

Norðurhlíð Háusúlu (916 m).

Leiðin liggur upp áberandi skoru í miðri norðurhlíðinni. Leiðinni svipar til Þrengslana (í Syðstusúlu) og er af 3. gáðu með einu íshafti.

FF: Kristinn Rúnarsson og Þorsteinn Guðjónsson, 10. mars 1986

Tindur sem stendur norðan megin í Berufirði. Einn af mörgum kvössum tindum en sagt er að þessi sé einn sá fallegasti.

Tindurinn er úr líbaríti og er 942 m á hæð.

Fjallateymið fór á tindinn 2008 og tók skemmtilegar myndir.

Klifrið er hvorki erfitt eða tæknilegt en sniðugt er samt að síga niður af toppnum.

FF: Ari Trausti Guðmundsson, Hreinn Magnússon og Höskuldur Gylfason, 13. apríl 1987

Sennilega gilið sem er mitt á milli leiðar 5 og leiðar 6.

Mjög skemmtileg snjó- og ísklifurleið í norðvesturvegg Syðstusúlu (1 095 m). Leiðin liggur upp gil sem sker vegginn skáhalt og endar efst á hryggnum milli Súlnadals og Miðsúludals. Einu erfiðleikarnir eru í tveimur íshöftum neðst í leiðinni, 3. gráða.

FF: Gestur Geirsson og Guðjón Snær Steindórsson, janúar 1984

Leið númer 3a. á mynd

Leiðin liggur upp klettahrygg á milli tveggja gilja. Gilin eru leið 3. sem er Miðgil og leið 4. sem er Anabasis.

Klifrið er laust og mosagróið neðst en bergið verður fastara í sér eftir því sem ofar dregur. Hreyfingar í efstu spönnum eru allt að 5.8/9

Leiðin er dótaklifurleið og ekki hafa verið boltaðir stansar, líkt og í Heljaregg. Leiðin er klofin í tvennt af stórum mosastalli í miðri leið. Þegar komið er á mosastallinn þarf að ganga u.þ.b. eina spönn inn að seinni klettaveggnum, þar er bergið orðið betra.

Lýsing á leiðinni frá Pál Sveinsyni hljómar svona: Mjög langt, margar spannir, fullt af dóti og frekar erfit.

Sjá má skemmtilegar myndir úr uppferðum hér og hér

FF: Kristinn Rúnarsson og Þorsteinn Guðjónsson, 1986

Blá lína á mynd

Nánast sama lína og Suðurkantur (græn), nema að hún klýfur sig til vinstri í þriðju eða fjórðu spönn og sameinast svo aftur Suðurkanti eftir tvær-þrjár spannir.

Dótaklifur

FF: Snævarr Guðmundsson og Björn Vilhjálmsson, 1992

Græn lína á mynd

Dótaklifur

FF: Snævarr Guðmundsson og Jón Geirsson 1988

Gul lína á mynd. Á talsvert sameiginlegt með Bæði Boreal og Suðurkantinum.

Fysta klifurleiðin upp á Vestrahornið. Það tók þá félaga um tvær og hálfa klukkustund að klífa leiðina sem er 450m löng. Að þeirra sögn er bergið með því besta sem þeir hafa kynnst og stórkostlegt til klifurs. Að þeirra mati var leiðin af IV. gráðu en erfiðast (crux) 5.6 (V/V+). Fyrstu 80-100 metrarnir voru erfiðastir.

FF: Snævarr Guðmundsson og Jón Geirsson, 21. ágúst 1981