Kirkjubólshvilft
Skrifað af: Eiríkur Gíslason Föstudagur, 16. janúar 2009 10:19
Kirkjubólshvilftin þurfti að bíða allar götur til 2009 eftir að verða vettvangur ísklifurs. Það er óneitanlega frekar slappt þar sem hún blasir við bæði mér og Rúnari Óla út um stofugluggann. Skýringin er sú að hún hefur til þessa dags fallið í skuggann af Naustahvilftinni með sínar sveru leiðir.
Þegar jólahlákunni var að linna var gerði einhver fiðringur vart við sig og við fórum að horfa til fjalla. Ekki voru aðstæður til ísklifurs nema í hæð. Úr varð að við gerðum tvo rúnta upp í Kirkjubólshvilft með viku millibili (4. og 11. jan) og fórum eina leið í hvort skipti. Enn eru þarna ófarnar leiðir m.a. ein lengri leið upp á tvær góðar spannir sem er ekki mjög brött og möguleg fimma með tvö brött höft sem var að að komast í fínar aðstæður (sést ekki á mynd).
Þann 4. jan var Örvar Dóri í för með okkur Rúnari auk þess sem Hlynur og Halldór fylgdu okkur upp í hvilftina. Veðrið var fáránlega gott til útiveru, logn og milt en hitinn svona á mörkunum fyrir ísklifur. Við fórum eina leið þann daginn og voru það nokkrir samverkandi þættir sem komu niður á afköstunum s.s. ball á Vagninum og lína sem varð eftir niður í bíl. Við kölluðum leiðina Dreggjar dagsins 50 m, WI4 og rétt náðum að hundskast heim fyrir myrkur.
Þann 11. vorum við Rúnar tveir á ferð og veðrið var eiginlega meira segja "Farðu á bókasafnið" heldur en ísklifur því -5°C voru á láglendi og strekkingur. Hins vegar var úrkomulaust og engin úrkoma í veðurkortum. Við drusluðumst því af stað og það meira segja áður en var orðið fullbjart. Í þann mund sem Rúnar tók fyrstu tökin byrjaði svo að snjóa alveg linnulaust. Við klifruðum þó áfram og komumst upp þessa fínu leið án þess að drægi til tíðinda. Þegar við vorum komnir báðir upp í stansinn herti snjókomuna enn og fóru að skella á okkur snjóspyjur með reglulegu millibili þar sem nýji snjórinn virtist lítið tolla við hjarn og ís ofar í brekkunni. Þetta var nú ekki til að bæta vinnuaðstöðuna í stansinum og þurftum við að hreinsa um hálfsmetersdjúpan snjó trekk í trekk af ísbúnkanum sem við héngum í á meðan við þræddum og söfnuðum saman öxum og öðru lauslegu. Þessar snjósturtur kældu klifurgleðina aðeins og við sigum því niður í sortann og skröltum heim. Meira vit að slaka sér í pottinn á Suðureyri og ná úr sér hrollinum.
