Borði

Þríleikur

Það hefur ekki verið hægt að kvarta yfir aðstæðum til útivistar undanfarið.

Við Rúnar Óli, gömlu hjónin eins og menn kalla okkur gjarnan, erum búnir berja mesta ryðið af klifurdótinu í þremur túrum það sem af er árinu. Miðvikudaginn 14. janúar var veðurútlitið nær fullkomið og ísinn í miklum blóma. Við mættum því með alla útgerðina í vinnuna og stukkum út á slaginu tvö. Hörður Sævar slóst í hópinn enda mjög velkominn með allt fína og ónotaða dótið sitt. Við tókum stefnuna á íslínu í Óshlíðinni sem mikið hefur verið hugsað um. Eftir því sem við vitum best hefur þrisvar verið gerð tilraun til að klifra þessa leið. Rúnar, Búbbi og Eiríkur voru þarna á ferðinni fyrir 12-15 árum. Næsta heimsókna var fyrr á þessu ári þegar Rúnar og Örvar Dóri fóru þarna en þá var of stutt liðið frá jólahlákunni og engar aðstæður.

 

Við fórum upp tvær spannir enda verður fjallið mun meira aflíðandi strax þarna fyrir ofan. Við köllum leiðina Þríleik WI5. Neðra haftið er mjög lóðrétt, eiginlega eins bratt og ísfossar verða en ekki mjög hátt, kannski 20 m. Efra haftið, er ekki eins bratt og um 40 m klifur. Seinna haftið var klifrað með ljósin á og niðurleiðin í svarta myrkri. Dæmið tók um fjóra tíma úr bíl í bíl.

Leiðin liggur upp.Ísfoss af klassískri gerð.Eiríkur reynir að ná fram hefndum.Hörkustuð.Rúnar á heimavelli.Hörður einbeittur að vanda.