
Skrifað af: Páll Sveinsson Mánudagur, 17. mars 2008 09:35
Ég og Guðjón Snær fórum í Skarðsheiði 15 mars 2008 og var stefnan tekin á Eystri gróf í Skessuhorni. Byrjuðum á að keira upp línuvegin á ofurjeppanunum mínum Suzuki. Ég hefði nú ekki trúað því að óreyndu að svona óbreittur jeplingur gæti flotið svona á snjónum við að hleypa aðeins úr dekkjunum. Eftir að við komumst ekki lengra á bílnum var skellt sér á skíði og þrammað á þeim upp að vegg. Fyrir neðan veggin græuðum við okkur í belti og brodda og fórum upp að fyrsta haftinu. Ég tók fyrstu spönn sem var sextíu metrar af blönduðu ís og snjóklifri. Frekar þægilegt klifur. Eftir það hófst fjörið. Guðjón tók næstu spönn en hún er lykil hluti leiðarinnar. Ég er búinn að fara þessa leið nokkuð oft og var því nokkuð ákveðin þegar ég heimtaði hvaða leið Guðjón ætti að fara. Ísinn var svo þunnur að það virkaði betur að klóra í hann eins og köttur frekar en að berja eins smiður. Hann var svona frá tvemur til þremur millimetrum upp í sentimers þykkur og allar sprungur samt fullar af ís svo að tryggja var meira en að segja það. Eftir þetta ævintýri tókst Guðjóni að flækja línurnar svo þær líktust meira Gordeons hnútnum en klifurlínum. Næsta spön var löng hliðrun innar í veggin og var frekar fljótfarin. Síðustu metrarnir á toppin voru virkilega spennandi og þá helst vegna þess að þar var bara hrím á öllu og ekki nokkur leið að sjá hvað var klettur og hvað var ís. Þarna hefði góður grófur kústur verið hentugur.




















