Borði

Skíði, brekka og mikið af snjó

Það borgar sig að fara að öllu með gát þegar nýsnævi er í fjöllunum. Rúnar og félagar komu af stað snjóflóði en sluppu með skrekkinn.

Það kyngdi niður snjónum í gær og okkur var farið að klæja í iljarnar að spreyta okkur. Haldið var í hann fyrir hádegið í morgun en það hafði blásið aðeins um nóttina og snjórinn aðeins hreyfst í fjöllunum. Við fórum ekki langt, bara upp á Seljalandsdal til að rifja upp gamla takta í uppáhalds brekkunni okkar sem eitt sinn státaði af bröttustu lyftu á landinu. Hún eyðilagðist í snjóflóði árið 1994. Við byrjuðum á því að taka holu til að kanna snjóalögin. Þetta var allt saman nýr snjór ofan á urðina um 60 cm og við nokkuð sáttir við niðurstöðuna. Þegar ofar dró, dýpkaði snjórinn og brekkan varð brattari. Því var ágætt að hafa strákinn með til að troða. Þegar við komum upp á brún í um 700m hæð eftir tveggja tíma hark, var komið algjört skítaveður með ofankomu og skafrenningi. Við tókum aðra holu aðeins utar í brekkunni. Ekki var niðurstaðan jafn góð og í fyrri holunni. Skari var undir nýja snjónum og flekinn brotnaði auðveldlega. Við ákváðum að hörfa utar og reyna að ganga niður einhvern urðarhrygginn. Við vorum með veðrið í fangið þegar Örvar fann ,,þúmp" undir fótunum. Ekki gott. Við héldum okkur þétt við klettana en þurftum að skjótast yfir einn stuttan skafl og allt fór af stað. Það var svosem ekkert mál að standa það af sér því ferðin á flekanum var ekki mikil og snjórinn mjúkur. Við sáum lítið og ákváðum því að best væri að hörfa niður í Hnífsdal hinum megin við fjallið. Sú niðurferð reyndist auðveld enda snjór mun minni þar. Ég vona að þetta verði öðrum víti til varnaðar þegar fiðringurinn grípur um sig strax eftir snjókomu. Þvíð miður gat ég ekki sett inn fleiri myndir því kvótinn er búinn...

Búbbi og Rúnar vaða snjóinnTroðarinn Örvar að störfumÞað snjóaði aðeins...