Ísklifurfestival í Arnarfirði
Skrifað af: Björgvin Hilmarsson Fimmtudagur, 19. mars 2009 13:31
mynd: Björgvin Hilmarsson
Helgina 13.-15. febrúar var haldið hið árlega ísklifurfestival ÍSALP sem heppnaðist frábærlega. Í ár var gist á Bíldudal í Arnarfirði. Samið var við Jón Þórðarson um gistingu sem bauð upp á fyrirtaksaðstöðu. Hópur fólks mætti strax á fimmtudagskvöldinu og tók vel á því allan föstudaginn. Restin týndist svo inn hægt og rólega og var klár fyrir rosalegan laugardag í fínu veðri.
Undafarin ár hafa erlendir klifrarar verið að sýna festivalinu áhuga og svo var einnig í ár. Þrír Bretar létu sjá sig og héldu að festivalinu loknu áfram ferð sinni um landið. Hópur Ítala og Frakka var einnig á svæðinu án þess að láta mikið að sér kveða.
Líklega hafa hátt í 30 nýjar leiðir verið klifraðar ef marka má drög af tópó fyrir svæðið sem Siggi Tommi og Robbi ásamt fleirum hafa verið að vinna að. Klifrað var í hömrum og dölunum í Arnarfirðinum suðvestanverðum og ljóst að svæðið býður upp á mjög mikla möguleika. Einn orðaði það svo að líklega væri enn 80% ótappað af öllum erfiðleikagráðum og eru það líklega engar ýkjur nema síður sé.
Eftir hörkufrost alla vikuna var aðeins farið að hlýna og fjallið eitthvað að hreinsa sig af snjó og öðru lauslegu. Föstudagsklifrararnir lentu sumir í misalvarlegum atvikum þar sem fallandi snjór kom við sögu en allir snéru þeir aftur heilir á höldnu. Tröllasögur af frábæru svæði, klifri og alvarlegum aðstæðum gerði ekkert nema æsa þá upp sem enn höfðu ekkert klifrað.
Í stuttu máli voru aðstæður frábærar á laugardeginum. Fjöllin höfðu greinilega hreinsað sig í bili, veðrið var gott og kuldinn nægur til að halda ísnum á sínum stað. Mest var klifrað næst Bíldudal, í Svarthömrum, í Hvestudal og í Innrihvilft. Í flestum tilfellum var aðkoman nokkuð þægilegt og frekar stutt. Það var verið að frá morgni og langt fram á kvöld og síðustu menn voru að týnast í hús löngu eftir myrkur.
Einn af föstum punktum á ísfestivalinu er kjötsúpan góða. Hún var framreidd í kaupfélaginu sem rúmaði allan skarann í sæti og vel það. Þótti hún afbragð og allir tróðu sig út af súpu, kjeti og brauði með þverhandarþykku smjörlagi eins og venjan er í sveitinni. Jón sagði okkur sögur af skrímsli einu í Arnarfirði en það er víst ófrýnilegt mjög.
Eftir matinn var safnast saman í einum af húsunum þar sem myndum var varpað á vegg og hetjur dagsins barðar augum og lofsamaðar. Vísir af partístemningu myndaðist en eins og menn vita þá eru ísklifrarar "in it for the action" og því lúnir eftir átök dagsins og vel fókuseraðir á komandi dag. Því fór þetta allt vel fram og flestir vel í standi fyrir sunnudaginn.
Ekki er á allt kosið eins og við vitum og það varð raunin að veðurguðirnir ákváðu að við hefðum fengið að klifra nóg síðustu tvo daga. Hitinn var rokinn upp og veðrið leiðinlegt í alla staði. En það var svo sem engin ástæða til að rjúka heim heldur voru flestir á því að fara á rúntinn og skoða svæðið betur. Ekið var út með Arnarfirðinum og gónt upp í allar hlíðar og inn í dali. Enn betur fékkst það staðfest hversu magnað þetta svæði er og hversu mikið er eftir.
Margir kíktu alla leið út í hinn nafntogaða Selárdal sem er nálægt mynni Arnarfjarðar en þar er hið ansi sérstaka "safn" verka Samúels Jónssonar, listamaðurinn með barnshjartað eins og hann hefur verið kallaður. Það má því segja að ísfestivalið í ár hafi verið með menningarlegu ívafi.
Ísklifurfestival Ísalp er löngu búið að stimpla sig inn sem lykilviðburður á ísklifurtímabilinu og hefur oftar en ekki opnað augu ísklifrara fyrir nýjum tækifærum og verið vetvangur frækinna sigra. Tilhlökkun eftir næsta festivali er strax farin að gera vart við sig og öll augu opin fyrir mögulegum stað á næsta ári.