
Skrifað af: Smári Stefánsson Föstudagur, 28. mars 2008 10:03

Gilið er mjög afskekt og ekki einu sinni fært snjósleðum, notuðust klifrararnir því við þyrlu til að komast í það. Fólk hefur heldur ekki beinlínis verið hvatt til að fara þangað, í leiðarbók Josephson um svæðið stendur að í gilinu rigni daglega árið um kring og þar séu grizzlie birnir allt árið og vetrarmoskítóflugur á stærð við menn. Ferðalangarnir létu það ekki á sig fá ákváðu að kíkja á þetta. Það rigndi fyrsta daginn en þau rákust ekki á neinn björn og engar flugur...
Klifrið var frábært og sögðu þau að ef aðgengið væri betra væru margar leiðir þarna orðnar klassískar.
Erfiðasta leiðin sem farin var er Into the wild, WI5 M12 100m, og á Ines Papert heiðurinn að henni. Krúx leiðarinnar, travers undir 40m þaki, boltaði Papert í leiðslu. Hún rauðpunktaði svo leiðina í annari tilraun. Jon Walsh lýsir leiðslu Papert þannig: "She was upside-down most of the way and hyperventilating, but she hung on."
Ætli þetta sé ekki lausnin á hlýjum vetrum hér heima. Skella sér í þyrlu og bruna inn á hálendi.