Hæ
Við Bjöggi og Steppó renndum inn í Brynjudal eftir að hafa séð áhugaverðar myndir þaðan frá Jósep & co. um daginn. Ferðinni var heitið innst í dalinn en á leiðinni þangað kíktum við á klassíkerana utar í dalnum.
Stóra blauta píkan í Oríon virðist hafa lokast í frostinu undanfarna viku en eftir stendur stæðilegur hólkur, býður eflaust upp á hið áhugaverðasta klifur.
Ýringur leit alveg hreint glimrandi vel út, neðan af vegi virtist efsta haftið vera vel massíft. Fleiri leiðir í klettum og giljum milli Ýrings og Oríon litu vel út.
Innst í Brynjudalnum, sunnan í Múlafjalli er urmull af einkar áhugaverðum leiðum. Sumar þeirra ku bera nöfn af hundakyni, ég kann samt ekki að þekkja þær. Í alla staði er hiklaust hægt að hvetja menn til að skoða þessar leiðir nánar, margar þeirra hafa að geyma myndarlega stöpla og kerti.
Við lögðum bílnum fyrir neðan indíánatjald Skógræktarinnar og skoðuðum í kringum okkur. Hinummegin í dalnum, handan Brynjudalsár sáum við þrjár heiðbláar og forkunarfagrar línur, ákváðum að kanna nánar. Tvær þeirra reyndust býsna stæðilegar, ein hálfgerður rindill.
Allar þrjár voru klifraðar, þær lengri um 30 metra langar, sú stutta losaði varla meira en 15 metra. Lengri leiðirnar voru vel brattar, erfið 4. gráða og stutt en snörp 5. gráða.
Ég blaðaði í gegnum ársritin mín en fann hvergi minnst á þessar leiðir. Ef enginn kannast við að þær hafi verið klifraðar ætla ég að skella inn nöfnum og gráðum þegar ég fæ myndir frá Steppó.
Vert er að minnst aðeins á snjóalög á svæðinu. Þó að ekki sé mikill snjór í brekkunum hefur hann sumsstaðar safnast saman. Víða gengum við fram á stífa skel af foksnjó sem sat ofaná gríðarlega viðkvæmu lagi af sykruðum kristöllum. Við settum stóran fleka af stað fyrir ofan fyrstu leiðina og annan á leið niður í bíl. Hygg ég að þessar aðstæður sé að finna víðar á suðvestur horninu. Hafið það bakvið eyrum.
Góður dagur á Fjöllum!
Skabbi