Jæja, þá er vefurinn loksins kominn upp. Það að missa hann út í smá tíma fékk mann bara til að átta sig á því hversu mikilvægur hann er. Þetta er sannarlega lífæð klúbbsins. Ég er viss um að ýmislegt hefur safnast upp sem þarf að líta dagsins ljós.
Ég skal byrja og benda á að það hefur bæst við slatti af myndum úr Tvíburagili á gallerýið mitt:
retro.smugmug.com/
Væri gaman að heyra sögur af því hvernig fólki leið meðan vefurinn lá niðri. Var þetta a) algert disaster, þið b) tókuð ekki einu sinni eftir því eða c) fínt að fá smá pásu... Hvaða áhrif hafði þetta á sálarlífið ;)